Blog over opvoedzaken

Je had het je zo mooi voorgesteld: een gezin met twee kinderen die elkaars beste vriendjes zouden worden. Terwijl jij geniet van een warme kop koffie op de bank spelen de kinderen samen vredig op de grond. Maar de realiteit in een huis met een 2-jarige en een 4-jarige is vaak anders. Terwijl de kleuter van 4 net begint te begrijpen hoe hij moet delen, zit de peuter van 2 midden in de ‘nee-fase’ en de ontdekkingsreis van het eigen ik.

Het opgroeien van een kind gaat hand in hand met het ontdekken van de wereld, en daar hoort onvermijdelijk angst bij. Op elke leeftijd komen angsten voor. Ze horen bij de ontwikkeling van een kind. Het is dus heel normaal en niet iets om je meteen zorgen over te maken. 

Temperamentvolle kinderen voelen alles intens, reageren snel en laten hun emoties duidelijk zien. Blijdschap is uitbundig en aanstekelijk, terwijl een kleine teleurstelling kan voelen als een ramp. Ze kunnen heftig reageren op veranderingen, nieuwe situaties, of als het niet gaat zoals ze willen of bedacht hadden. Dat kan voor ouders uitdagend zijn. Ik geef je graag tips over hoe je hiermee om kunt gaan.

De vakantie is voorbij, je kind gaat weer naar het kinderdagverblijf, maar… het wil niet dat je weggaat. Je kind begint te huilen, klemt zich helemaal aan je vast en de pedagogisch professional moet haar van je ‘afpellen’. Deze angst heet scheidingsangst of verlatingsangst.

De peuterjaren zijn belangrijk voor de sociale ontwikkeling van jouw peuter. Het is een tijd waarin het samenspelen met andere kinderen al wat meer toeneemt en waarin peuters de basis leggen hoe ze relaties met anderen kunnen opbouwen en onderhouden. Ze leren omgaan met anderen, hun eigen gevoelens kennen en zich aanpassen aan sociale normen.

‘Wat ik ook doe of zeg: mijn kind luistert voor geen meter. Pas als ik boos word en ga schreeuwen komt het in actie en zelfs dat helpt niet altijd’. Herkenbaar? Je bent niet de enige. Luisteren is één van de meest voorkomende thema’s bij gesprekken met ouders in mijn praktijk.