Het opgroeien van een kind gaat hand in hand met het ontdekken van de wereld, en daar hoort onvermijdelijk angst bij. Op elke leeftijd komen angsten voor. Ze horen bij de ontwikkeling van een kind. Het is dus heel normaal en niet iets om je meteen zorgen over te maken.
Een baby kan bang zijn voor harde geluiden en heeft vaak een periode last van verlatingsangst. Peuters en kleuters hebben veel fantasie waardoor angsten ontstaan. Ze denken dat spoken, monsters of heksen echt bestaan, kunnen bang worden in het donker en er ligt écht een krokodil onder hun bed. Een basisschoolkind kan last krijgen van faalangst en ze kunnen bang zijn om een dierbaar iemand te verliezen. Voor pubers zijn leeftijdsgenoten belangrijk. Ze kunnen bijvoorbeeld bang zijn om er niet bij te horen.
Wat de angst en de oorzaak ook is: de manier waarop de omgeving reageert, bepaalt voor een groot deel of de angst hanteerbaar blijft. En of een kind er veerkrachtig mee om kan gaan, of dat de angst uitgroeit tot een groter probleem. Wuif de angst niet weg, maar maak het hanteerbaar.
6 tips bij angst
- Neem het serieus. Erken het gevoel van je kind. Praat erover zonder het onnodig groot te maken, zodat je kind zich begrepen voelt.
- Blijf zelf rustig. Als jij als ouder kalm blijft in een situatie die het kind eng vindt, geef je het signaal dat de situatie veilig is.
- Stimuleer weerbaarheid. Moedig je kind aan om nieuwe dingen te proberen en geef oprechte complimenten bij elke succeservaring.
- Vermijd de angstige situaties niet. Het is verleidelijk om een kind weg te houden bij datgene wat het eng vindt, maar dit houdt de angst op de lange termijn juist in stand. Moedig je kind aan om met kleine stapjes de angst aan te gaan.
- Bedenk samen oplossingen. Bespreek met je kind wat kan helpen in enge situaties, zoals ademhalingsoefeningen of afleiding met leuke gedachten.
- De stap-voor-stap aanpak. Pak de angst geleidelijk aan. Bang voor honden? Begin met plaatjes kijken, dan op afstand observeren en pas veel later aaien.
Reactie plaatsen
Reacties